کاربر میهمان، به سايت انجمن قلب و عروق و تنفس ايران خوش آمدید
 

عنوان خبر :  بيشتر كاركنيم و کمتر خسته شویم

منبع خبر :  روزنامه ایران

شرح خبر :  تمرينات مناسب قبل از شروع كار روزانه بيشتر كاركنيم كمتر خسته شويم تمريناتى را كه در زير ارائه مى شود مى توانيد روزانه به صورت ايستاده يا نشسته در كمتر از ۱۰ دقيقه انجام دهيد. انجام حتى يك يا دو مورد از اين تمرينات در حين كار مى تواند تغيير روشى بسيار مفيد در كار شما ايجاد كند. اين كار علاوه بر افزايش قابليت انعطاف اندام، تحريك پذيرى مفاصل و ميزان آرامش آنها را بالا مى برد. ۱- بالابردن شانه: بازوهايتان را در كنار بدن آويزان كنيد. شانه ها را به طرف بالا ببريد. براى چند ثانيه آنها را محكم نگه داريد و سپس به حالت اول برگرديد. ۲- چرخش شانه: بازوهايتان را دركنار بدن قرار دهيد. شانه ها را به طرف بالا و عقب در جهت عقربه هاى ساعت بچرخانيد. اين حركت را به صورت معكوس در جهت مخالف نيز تكرار كنيد. ۳- حركت كوتاه چرخش بازو: بازوهايتان را به پهلو باز كنيد. دست ها را به صورت دايره اى بچرخانيد. در ابتدا هم جهت عقربه هاى ساعت و سپس به شكل معكوس بچرخانيد. ۴- حركت بزرگ چرخش بازو: بازوهايتان را به پهلو باز كنيد. سپس بازوها را به صورت دايره اى كامل بچرخانيد. ابتدا در جهت عقربه هاى ساعت و سپس به صورت معكوس بچرخانيد. ۵- باز و بسته كردن دست ها: در حالى كه بازوهاى شما به سمت جلو كشيده شده است، دست هاى خود را تا حد ممكن مشت كرده و باز كنيد. سپس همين ورزش را در وضعيت بازوهاى كشيده به بالا و پهلو ها تكرار كنيد. ۶- كشش و عقب بردن مچ ها: بازوهايتان را در جلوى بدن با آرنج صاف نگه داريد. مچ را با كمك دست ديگر به عقب ببريد. اين حركت را در حالى كه دستتان به طرف پائين است تكرار كنيد. ۷- كشش و خم كردن مچ: بازوهايتان را با آرنج، صاف در جلو بدن نگه داريد. مچ را با كمك دست ديگر به طرف پائين بكشيد. اين حركت را در حالى كه دستتان به طرف پائين است تكرار كنيد. ۸- كشش طرفى گردن: يكى از دست ها را كامل صاف كرده و تا حد ممكن به سمت خارج تنه بكشيد. در همين حال با دست ديگر، سر را به سمت مخالف كشيده و گردن را خم كنيد. ۹- كشش به طرف بالا: بايستيد. بازوها را به طرف بالا برده و تا حد ممكن خودتان را به طرف بالا بكشيد. روى پنجه پا بلند شويد و خودتان را تا حد ممكن بكشيد. ۱۰- كشش به صورت چرخشى: در حالى كه ايستاده ايد خود را تا حد ممكن بكشيد. دست ها را به طرف بالا برده و به سمت چپ بچرخانيد. سپس به طرف راست بچرخيد. ۱۱- كشش طرفى: به طور ايستاده در حالى كه دست ها را بالاى سر قلاب كرده ايد، تا حد ممكن خود را بكشيد. اول به طرف چپ و سپس به طرف راست خم شويد. ۱۲- خم شدن به عقب: دست ها را روى لگن قرار دهيد. به عقب خم شويد. شانه ها و سر را به عقب ببريد. سپس به وضعيت عمودى برگرديد.


عنوان خبر :  خستگى را ببوسيد و كنار بگذاريد

منبع خبر :  روزنامه ایران

شرح خبر :  خستگى را ببوسيد و كنار بگذاريد ] مريم وادى پور ] شما هم حتماً ضربه سر معروف «زين الدين زيدان» به سينه «ماتراتزى»، مدافع تيم ملى ايتاليا را در فينال جام جهانى ۲۰۰۶ آلمان، به ياد داريد. ضربه اى كه چند ميليارد بيننده فينال را شوكه كرد . جداى از تفاسير مختلف از علت اين ضربه همچون اين كه ماتراتزى به زيدان توهين كرده است ، متخصصان علوم پزشكى نيز تفاسير خود را از آن بيان كرده اند با آن كه هنوز علت اصلى اين عمل بازيكن با اخلاق تيم ملى فرانسه براى خيلى ها پوشيده مانده است. همايش «يورو پيريونت ۲۰۰۷» كه در حوزه طب ورزشى و توانبخشى قلب برگزار شده بود، درپى مطالعه بر روى اين اتفاق تحليلى ارائه كرد. خلاصه تحليل اقدام زيدان اين گونه است: «زيدان بايد دقايقى قبل تر از انجام اين عمل، از بازى خارج مى شد، اما به علت ضرورت بازى، اين اقدام امكان پذير نبوده است و با سرآمدن «آستانه خستگى» زيدان، انجام هر عملى از سوى او ممكن بوده است.» آيا تاكنون پيش آمده است كه ناگهان از كوره در برويد و با ديگران درگير شويد ، حتماً شاهد مشاجره مسافران با راننده تاكسى بر سر مبالغى ناچيز بوده ايد، به نظر شما آيا اين مشكلات ارتباطى با خستگى افراد دارد ، شما بيشتر در مواقعى كه سر حال هستيد با افراد مشكل پيدا مى كنيد يا در زمان خستگى ، آيا عبارت «آستانه خستگى» تا به حال به گوشتان خورده است بررسى سيستم پيچيده سوخت و ساز بدن ، شما را متوجه اين نكته مى كند كه سلول به عنوان واحد ساختمانى بدن، براى تأمين انرژى لازم حيات و زنده ماندن خود نيازمند دريافت و تجزيه گلوكز است و با سوخته شدن گلوكز در راه تأمين انرژى، مواد زايدى توليد مى شود كه سلول بايد آنها را به موقع دفع و محيط سالمى براى حيات خود ايجاد كند. اينجا مرز خستگى هر فرد است. اگر بدانيم چگونه مى توان آستانه خستگى را بالا برد و به عبارتى بيشتر كار كرد و كمتر خسته شد، بسيارى از درگيرى ها و مشكلات روزمره نيز برطرف مى شود. رئيس انجمن توانبخشى قلب، عروق و تنفس درباره تعريف آستانه خستگى مى گويد: «سلول هاى بدن بيشتر انرژى مورد نياز خود را از طريق هوازى تأمين مى كنند. در سلول كارخانه هايى براى تأمين انرژى به نام «ميتوكندرى» وجود دارد. براى اين كه بدن هميشه قادر به هوازى باشد، بايد تعداد و سايز اين كارخانه ها بزرگ و به موقع اكسيژن درون سلول ها موجود باشد. در اين حالت، سلول ها به ازاى مقدار مشخصى اكسيژن، ميزان معينى گازكربنيك توليد مى كنند كه با بازدم دفع مى شود و بدن را آلوده نمى كند و در اين شرايط افراد قادرند ساعت ها بدون خستگى كار كنند.» دكتر رضا قلمقاش مى گويد: «در افراد غير ورزشكارى كه تحرك كافى ندارند، كارخانه هاى توليد انرژى داخل سلول، كوچك و كم هستند و اكسيژن نيز به اندازه كافى به سلول نمى رسد. بنابراين پس از چند دقيقه تا چند ساعت فعاليت، سلول وارد مرحله سوخت و ساز بى هوازى مى شود و مقدار زيادى گلوكز را مى سوزاند و در نتيجه انرژى كافى نيز تأمين نمى شود. از سويى ديگر مواد زائد با نام اسيد لاكتيك به صورت دائم توليد مى شوند و خيلى زود بدن را مسموم مى كنند و فرد وارد مرحله خستگى مى شود. در صورتى كه ميزان توليد اين مواد خيلى زياد باشد، عضلات بدن نيز دردناك مى شود. اين حالت معمولاً پس از يك ورزش سنگين در افراد غير ورزشكار بسيار مشاهده مى شود.» وى مى افزايد: «آستانه خستگى زمانى است كه سلول ها شروع به توليد اسيد لاكتيك فراوان به اندازه اى مى كنند كه ديگر كبد قادر به تجزيه آن نيست و محيط بدن مسموم مى شود. در اين حالت به ازاى هر مقدار مشخص اكسيژن مصرفى، چند برابر گاز كربنيك توليد مى شود و از اين طريق آستانه خستگى افراد اندازه گيرى مى شود . در اين حالت متخصص مربوطه، اكسيژن مصرفى و گازكربنيك توليدى هر فرد را در يك ورزش ممتد مانند دويدن يا پا زدن دوچرخه با دستگاهى مخصوص اندازه گيرى مى كند.» دكتر قلمقاش با بيان اين كه سلول با دو روش قادر به سوزاندن گلوكز و تأمين انرژى مورد نياز خود است، مى افزايد: «در هنگام تأمين سريع انرژى، سلول بدون حضور اكسيژن، گلوكز را تجزيه و انرژى مورد نياز خود را تأمين مى كند. مثلاً وقتى حسين رضازاده مى خواهد وزنه اى سنگين را به سرعت بلند كند تقريباً تمام منبع انرژى وى از سوخت و ساز بى هوازى تأمين مى شود. اين انرژى با همان سرعتى كه تأمين مى شود به پايان مى رسد. از مشكلات اين روش، تأمين انرژى كم از گلوكز زياد و توليد مواد زائد بيشتر است. اين مواد به سرعت محيط سلول را آلوده كرده و آن را از ادامه فعاليت باز مى دارند در نتيجه اين عمل، سلول شروع به تخليه مواد زائد به داخل خون مى كند و در صورت ادامه فعاليت بى هوازى، بدن با بحران روبه رو مى شود. اگرچه مكانيسم هاى مختلفى براى پايدارى محيط خون و بدن فعاليت مى كنند، اما در نهايت فرد احساس ناتوانى شديد مى كند و از فعاليت باز مى ماند.» وى با تأكيد بر اين كه سلول براى تأمين انرژى مورد نياز فعاليت هاى طولانى از جمله كاركردن در طول روز به روش پايدارترى براى تأمين انرژى نياز دارد، اظهار مى كند: «اكسيژن مورد نياز سلول در چرخه اى مشخص تأمين مى شود كه در صورت اختلال عملكرد هريك از عوامل اين چرخه، فرد در تأمين انرژى روزمره ناتوان و خيلى زود خسته مى شود. ورزش موجب آمادگى بيشتر بافت هاى بدن به خصوص سلول هاى عضلات براى سوخت و ساز هوازى مى شود. در روند تأمين انرژى هوازى، سلول حداكثر انرژى را از حداقل اكسيژن بدون افزايش ميزان مواد زائد توليد مى كند، بنابراين مى توان در محيطى سالم و بدون مواد زائد، بيشترين فعاليت را انجام داد.» دكتر قلمقاش توضيح مى دهد: «در مسابقه اى نمادين كه سالانه در استراليا برگزار مى شود، شركت كننده ها بايد ۱۵۰۰ كيلومتر را در طول سه شبانه روز بدوند. آنها در روز اول ۲۳‎/۵ ساعت را مى دوند و فقط ۳۰ دقيقه استراحت مى كنند و همه مواد مصرفى مورد نياز تأمين انرژى بدن را در هنگام دويدن دريافت مى كنند. در روز دوم شركت كننده ها ۲۱ ساعت و روز سوم ۱۹ ساعت مى دوند. هدف از برگزارى چنين مسابقه اى ايجاد باور عمومى در باره سلامت، توان هوازى و تأثير آن بر عملكرد افراد است. همه شركت كننده ها پس از مسابقه به اين باور مى رسند كه براى بهبود وضع جسمى و توان شغلى خود در جامعه بايد ظرفيت سوخت و ساز هوازى بالايى داشته باشند. اين افراد به عنوان پايه رشد و پيشرفت، چرخه اقتصادى جامعه خود را چندين برابر افراد ضعيف مى گردانند.» وى با بيان اين كه اندازه گيرى آستانه خستگى از روش هاى متداول تست اوليه ورزشكاران است، مى گويد: «اندازه گيرى آستانه خستگى در افراد استخدامى شركت ها و مؤسسات دولتى و خصوصى در بيشتر كشورها متداول است. در اين روش كه انرژى مورد نياز هر شغل و زمان فعاليت مطلوب كارمندان اندازه گيرى شده است، متقاضيان پس از امتحانات اوليه، تست اندازه گيرى توانايى و آستانه خستگى نيز مى دهند تا مشخص شود كه آيا از توانايى لازم براى انجام آن شغل برخوردار هستند يا نه. در مدارس نيز اندازه گيرى آستانه خستگى موجب تعيين زمان دقيق كلاس ها و رسيدن به بيشترين بازه تحصيلى مى شود. در بيماران قلبى نيز اين امر موجب جلوگيرى از قراردادن قلب و بدن در وضع بحرانى و پيشگيرى از سكته مى شود. با وجود تمام اين فوايد در كشور ما تنها دو مركز اندازه گيرى آستانه خستگى وجود دارد.» به هر حال ضرورى است تا هر فرد به بهبود سلامتى خود كمك كند. اين كار را مى توان با ورزشى ساده انجام داد به عبارتى مى توان ورزشى ساده را براى افزايش آستانه خستگى به كار برد. دكتر قلمقاش در اين باره مى گويد: «اصولاً قبل از شروع هر ورزش اصولى، توصيه مى شود كه افراد از سوى پزشك معاينه شوند . ورزشى براى بهبود ظرفيت توانايى عملكردى يا آستانه خستگى افراد مؤثر است كه ريتميك انجام شود و عضلات بزرگ بدن را درگير كند. پياده روى، دويدن، دوچرخه سوارى، تنيس و حركات موزون از جمله اين ورزش ها ست كه حتماً بايد سه تا پنج بار در هفته و دست كم به مدت ۲۰ تا ۴۵ دقيقه انجام شوند. شدت ورزش نيز بايد موجب افزايش تعداد ضربان قلب شود و اين افزايش ۱۰ تا ۳۰ دقيقه به صورت ممتد ادامه يابد.» با وجود اين كه زين الدين زيدان در شب فينال جام جهانى ۲۰۰۶ آلمان به عنوان بهترين بازيكن اين تورنمنت معرفى شد و جايزه دريافت كرد، اما بايد بدانيد هميشه رسيدن به انتهاى آستانه خستگى، براى همه افراد پايان خوشى ندارد. پس مراقب آستانه خستگى خود باشيد.


عنوان خبر :  ضربان بيمارى هاى قلبى در كشور تند مى زند

منبع خبر :  روزنامه ایران

شرح خبر :  هشدار كارشناسان در گفت وگو با «ايران»: ضربان بيمارى هاى قلبى در كشور تند مى زند گروه اجتماعى- مريم وادى پور: «زنگ خطر اپيدمى بيمارى هاى قلبى در كشور به صدا درآمده است.» اين يك حقيقت است. حال آيا باتوجه به ضرورت تغيير شيوه زندگى و الگوى تغذيه ايرانيان، سرپوش گذاشتن بر اين واقعيت به بهانه ايجاد وهم و وحشت در بين مردم، توجيه علمى و عقلانى دارد شايد شنيدن آمارهاى ارائه شده در بخش سلامت جامعه براى شما تكرارى شده باشد، اما بهتر است اين بار به راحتى از كنار اين آمارها رد نشويد و براى يك بار هم كه شده، با دقت بيشتر آنها را مرور كنيد! در سال ۱۹۱۰ ، ۱۰ درصد مرگ و ميرهاى دنيا به علت بيمارى هاى قلبى و عروقى بوده است، اما اين ميزان در سال ۲۰۰۰ به ۵۰ درصد رسيده است و پيش بينى مى شود تا سال ۲۰۲۰ بيمارى هاى قلبى و عروقى علت ۷۵ درصد مرگ و ميرهاى جهان را به خود اختصاص دهد. بيمارى هاى قلبى و عروقى ارمغان صنعتى شدن براى كشورهاى در حال توسعه است، به نحوى كه ۳۵ درصد جمعيت كشورهاى در حال توسعه و صنعتى از فشار خون بالا، به عنوان فاكتور مهم حوادث قلبى و عروقى، رنج مى برند و ۲۵ درصد آنها از بيمارى خود بى اطلاع هستند و ۵۰ درصد مبتلايان به اين بيمارى ها، هرگز به طور صحيح درمان نشده اند. هم اكنون ۲ميليون ايرانى مبتلا به بيمارى هاى قلبى و عروقى هستند و از هر ۱۰۰ هزار مورد اين بيمارى، ۱۶۷ مورد منجر به مرگ مى شود. متخصصان علت اصلى ابتلا به اين بيمارى ها را تغذيه بد و شيوه غلط زندگى افراد جامعه مى دانند و پيش بينى مى كنند تا سال ۲۰۲۰ بيمارى هاى قلبى در ايران اپيدمى شود. آنها معتقدند بايد از همين امروز براى كاهش «عمر قلب» جامعه ايران تلاش كرد. رئيس انجمن توانبخشى قلب و عروق ايران در گفت وگو با «ايران» با اشاره به اين كه طبق اعلام وزارت بهداشت و درمان عوارض قلبى و عروقى علت يك سوم مرگ و ميرهاى كشور است، مى گويد: «حدود ۶۷ درصد ايرانى ها كم تحرك و نيمى از آنها چاق هستند و يا اين كه اضافه وزن دارند، همچنين ۱۸‎/۶ درصد آنها فشار خون دارند و ۷‎/۳ درصد بالغين كشور مبتلا به ديابت هستند. اين آمارها نشان مى دهد كه شيوه زندگى ايرانى ها خيلى مطلوب نيست، بنابر اين ضرورى است تا سرمايه گذارى هاى اساسى براى برنامه هاى بازتوانى صورت گيرد تا از اين طريق از ابتلاى افراد سالم به بيمارى هاى قلبى و رخداد مجدد حوادث قلبى براى مبتلايان جلوگيرى كرد و زمان بسترى شدن ها و نياز به جراحى هاى قلبى را كاهش داد.» * بيمارى هاى قلبى و عروقى پيشتاز ناتوانى در سال ۲۰۲۰ دكتر رضا قلمقاش با بيان اين كه بيمارى هاى قلبى و عروقى از جمله بيمارى هاى ناتوان كننده هستند، مى گويد: «پيش بينى ها حاكى است كه در سال ۲۰۲۰ بيمارى هاى قلبى و عروقى نخستين ناتوانى در دنيا خواهد بود. در اين نكته ضرورت توجه به توانبخشى بيماران قلبى و عروقى نهفته است، اما در درمان هاى رايج كمتر به اين موضوع پرداخته مى شود. براساس تحقيقات انجمن توانبخشى قلبى و عروقى اروپا در بين سه گروه درمانى بيمارى هاى قلبى شامل «پيشگيرى و بازتوانى»، «دارودرمانى» و «جراحى» فقط پيشگيرى و بازتوانى به عنوان درمان اصولى و قطعى اين بيمارى ها شناخته مى شود؛ چرا كه اين مهم از تحميل هزينه هاى زياد به كشورها جلوگيرى مى كند، مرگ را به تأخير مى اندازد و در نهايت كيفيت زندگى بيماران را افزايش مى دهد.» وى مى افزايد: «يكى از اهداف درمان هر بيمارى، افزايش بهبود كيفيت زندگى بيماران است. مهمترين عامل در بهبود كيفيت زندگى بيماران،داشتن توانايى كافى در انجام امور روزمره «مورد توقع» است كه بيمارى هاى قلبى اين توانايى را بشدت كاهش مى دهد و دارو درمانى نيز در بهبود آن نقش چندانى ندارد. بيماران قلبى بايد بدانند كه شركت در برنامه هاى بازتوانى از ضروريات زندگى آنها است. هدف اصلى برنامه هاى توانبخشى قلبى اين است كه بيماران با كمترين زمان، هزينه و ريسك به بيشترين حد كيفيت زندگى جسمى، روحى، اجتماعى و معنوى برسند.» وى تأكيد مى كند: «برنامه هاى توانبخشى قلبى و پيشگيرى ثانويه در مجموع ۲‎/۴ سال به عمر مفيد بيماران قلبى اضافه مى كند، بيش از ۵۰ درصد موجب بهبود كيفيت زندگى مى شود، مرگ به هر علتى را ۲۷ درصد و مرگ به علت بيمارى هاى قلبى را ۳۱ درصد كاهش مى دهد، نياز به جراحى را ۱۳درصد و نياز به آنژيوگرافى را ۱۹ درصد كم مى كند. البته ركن برنامه توانبخشى، ورزش درمانى، كاهش وزن و چربى هاى مضر خون، ترك سيگار و كنترل استرس است و ورزش درمانى در سرلوحه آنها قرار دارد چون موجب بازتوانى بيماران و افزايش توانايى عملكردى آنها مى شود و بر كنترل ريزفاكتورهاى ديگرى مثل كاهش وزن، بهبود افسردگى و ترك سيگار اثر مى گذارد.» * سن بيمارى هاى قلبى و عروقى در ايران ۱۰ سال جوان تر از ساير كشورها سرپرست كميته پژوهش انجمن قلب ايران نيز با بيان اين كه سن ابتلا به بيمارى هاى قلبى و عروقى در كشور هفت تا ۱۰ سال كمتر از ساير كشورها است، مى گويد: «عادات غلط غذايى و افزايش مصرف دخانيات، سن ابتلا به بيمارى هاى قلبى و عروقى را در كشور كاهش داده است و از سويى ميزان اسيد چرب ترانس برخى روغن هاى خوراكى كشور نيز ۱۰ برابر استاندارد جهانى است و با وجود اين كه نيمى از مجموع بيماران مراجعه كننده به مراكز قلب و عروق كشور با دارو درمان مى شوند و فقط ۲۵ درصد آنها به عمل جراحى نياز دارند، آمار جراحى هاى قلب ايران در مقايسه با كشورهايى چون چين و آمريكا بسيار بالا است.» *۳۰ هزار عمل قلب باز در سال عضو هيأت مديره انجمن جراحان قلب ايران نيز در اين زمينه مى گويد: «سالانه ۳۰ هزار عمل قلب باز در كشور انجام مى شود و نسبت جراحى «باى پس» قلب در مردان نسبت به زنان ايرانى، هشت برابر شده است. اين در حالى است كه نسبت فوق در برخى كشورها سه به يك و گاه پنج به يك است. همچنين ميزان بروز بيمارى هاى قلبى و عروقى در زنان پس از سن يائسگى و به علت تغييرات هورمونى، با مردان برابرى مى كند.» دكتر سعيد داوودى درباره اثرات سيگار بر جدار عروق كرونر، توضيح مى دهد: «آترواسكروزيس يا تصلب شرائين به علت رسوب موادى همچون چربى جدار عروق خون رسان قلب عارض و در نتيجه به كاهش خون رسانى عضله قلب منجر مى شود و در اين حالت قابليت رزرو عروق از دست مى رود. هم اكنون متوسط سن مبتلايان به بيمارى هاى عروق كرونر در ايران ۵۵ سال و در كشورهاى توسعه يافته ۶۰ سال است و افراد به دنبال ناتوانى هاى ناشى از ابتلا به بيمارى هاى قلبى به لحاظ اقتصادى غيرفعال مى شوند، بنابراين مهمترين شاخص در درمان بيمارى هاى قلبى و عروقى در دنيا، كيفيت زندگى يا به عبارتى زندگى توأم با سلامتى است.» * ايست قلبى، عامل اصلى مرگ تهرانى ها آخرين آمارهاى ارائه شده از سوى سازمان بهشت زهرا(س) نشان مى دهد كه ايست قلبى همچنان شايع ترين علت فوت تهرانى ها است. دكتر الله وردى، جراح و متخصص قلب و عروق نيز در اين باره مى گويد: «مردان در ايست قبلى تا سن ۴۵ سالگى نسبت به زنان پيشتاز هستند. ايست تنفسى اوليه در دقايقى كوتاه موجب ايست قلبى مى شود و ايست قلبى اوليه نيز به سرعت ايست تنفسى را به دنبال دارد و تأخير در درمان حتى به مدت سه تا پنج دقيقه پس از اين اتفاق، موجب مرگ يا آسيب دائمى مغز مى شود.» وى تأكيد مى كند: «استرس، ديابت، مصرف داروهاى مختل كننده ريتم قلبى، داروهاى كاهش دهنده پتاسيم خون از عوامل افزايش خطر ايست قلبى است.» * استرس را دريابيد دكتر قلمقاش مهمترين تكليف مردم را براى پيشگيرى از ابتلا به بيمارى هاى قلبى و عروقى، اصلاح شيوه زندگى عنوان مى كند و مى گويد: «سيگار، مهمترين ريزفاكتور بيمارى هاى قلبى و عروقى در جهان است و با ترك آن رخداد اين بيمارى ها بيش از ۲۰ درصد كاهش مى يابد. عامل مهم ديگر در اين زمينه كم تحركى است و بايد تلاش كرد تا زندگى پرتحركى داشته باشيم. محققان مى گويند صرف بيش از ۱۵۰۰ كالرى انرژى در هفته موجب توقف روند بيمارى هاى عروق كرونر مى شود و اگر اين ميزان به صرف ۲۲۰۰ كالرى در هفته افزايش يابد، روند تصلب شرائين كه مهمترين عامل بيمارى هاى قلبى و عروقى است، معكوس مى شود.» وى با بيان اين كه استرس با بالا بردن تون اتوماتيك سمپاتيك موجب انقباض عروق مى شود، مى گويد: «استرس ضربان قلب و فشار خون را افزايش مى دهد و با فشار زيادى كه به عضله قلب وارد مى كند، سكته قلبى را افزايش مى دهد. استرس را مى توان در ايران عامل اول رخداد بيمارى هاى قلبى و عروقى دانست چرا كه زندگى ايرانى ها پراسترس است. وقتى يك ايرانى پس از هشت ساعت كار مداوم، مجبور به انجام كار دوم مى شود در اصل جلوى بازگشت تون سيستم عصبى به حالت نرمال را مى گيرد و در اين حالت بدن و به خصوص قلب، رسماً با بحران مواجه مى شود. همچنين ديابت نيز به عنوان عامل اصلى بيمارى هاى قلبى و عروقى در كشور محسوب مى شود و در مجموع اگر بتوان شيوه زندگى را تغيير داد، قطعاً بيمارى هاى قلبى و عروقى ايرانيان هم كنترل مى شود.» با وجود حساسيت و اهميت توجه به پيشرفت بيمارى هاى قلبى در كشور با توجه به كاهش سن ابتلا و همه گيرى اين بيمارى ها در كشور، هم اكنون فقط سه سازمان غيردولتى آن هم به گفته خود آنها، بدون حمايت، مشغول به فعاليت در زمينه بيمارى هاى قلبى و عروقى و حمايت از اين بيماران هستند اين در حالى است كه در اروپا با جمعيت مبتلايان قلبى و عروقى كمتر از ايران و نحوه زندگى مطلوب تر، بيش از هزار مركز توانبخشى قلبى و عروقى فعال است. با اين اوصاف به نظر مى رسد اكنون نيازمند حمايت ملى در تغيير ساختار زندگى مردم و بيدارى نظام سلامت و بهداشت و درمان كشور در اين زمينه هستيم، چرا كه اگر بنا باشد مردم زندگى خود را به همين شيوه ادامه دهند و وزارت بهداشت نيز فقط به اقدام هايى هر چند ارزشمند چون كاهش اسيد چرب ترانس روغن هاى جامد بپردازد، ثمره اى جز بدهكارى اجتماعى، ناتوانى و بيمارى را در جامعه شاهد نخواهيم بود.


صفحه قبلي 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11-14  صفحه بعدي